Okno paruje od wewnątrz, gdy ciepłe, wilgotne powietrze styka się z chłodną szybą i para wodna skrapla się na jej powierzchni. Odpowiada za to nadmierna wilgotność powietrza w domu i słaba wentylacja, a nie wadliwa stolarka.
Spis treści
Parowanie okien od wewnątrz to kondensacja pary wodnej na wewnętrznej stronie szyby. Zachodzi, gdy temperatura szkła spada poniżej punktu rosy ciepłego, wilgotnego powietrza w pomieszczeniu.
Innymi słowy: para wodna z powietrza zamienia się w krople, gdy dotknie chłodnej powierzchni. Zaparowane okna to sygnał, że wilgotność w domu jest za wysoka.
Parowanie szyb od wewnątrz wywołują dwa czynniki: różnica temperatur i nadmierna wilgotność powietrza.
Pierwsza przyczyna to różnica temperatur. Ciepłe, wilgotne powietrze w domu styka się z szybą, która ma niższą temperaturę. Im niższa temperatura na zewnątrz, tym chłodniejsze szkło i tym łatwiej dochodzi do kondensacji.
Druga przyczyna to wilgotność powietrza. Gdy wilgoci jest za dużo, woda wytrąca się w najchłodniejszym punkcie pomieszczenia. Tym punktem niemal zawsze jest okno.
Wilgotne powietrze powstaje w domu codziennie. Gotowanie, kąpiel, suszenie prania, a nawet oddychanie podnoszą poziom wilgoci. Jedna osoba oddaje do otoczenia kilka litrów wody na dobę.
Parowanie okien w domu nasilają też miejsca pracy z wodą. Kuchnia bez sprawnego okapu i łazienka bez wentylacji to dwa najczęstsze źródła problemu. Brak cyrkulacji powietrza zatrzymuje tę wilgoć wewnątrz.
To dlatego nowoczesna, szczelna stolarka bywa mylnie obwiniana. Stare okna nieszczelnie przepuszczały powietrze i samoczynnie odprowadzały wilgoć. Szczelne okno zatrzymuje wilgoć w środku, dopóki nie zadba się o wentylację.
Optymalna wilgotność względna powietrza w pomieszczeniach wynosi 40–50%. Po przekroczeniu tego progu para wodna zaczyna skraplać się na szybie.
Poniższe zestawienie pokazuje, jak poziom wilgotności przekłada się na ryzyko, że okna parują.
| Wilgotność względna | Stan powietrza | Ryzyko, że okna parują |
| 30–40% | Powietrze suchawe | Bardzo niskie |
| 40–50% | Zakres optymalny | Niskie |
| 50–60% | Lekki nadmiar wilgoci | Średnie, możliwe roszenie rano |
| 60–70% | Wysoka wilgotność | Wysokie, częste zaparowane okna |
| powyżej 70% | Nadmierna wilgoć | Bardzo wysokie, ryzyko pleśni |
Higrometr za kilkadziesiąt złotych pozwala kontrolować ten parametr. Gdy wskazanie przekracza 55%, czas zwiększyć wentylację.
Skraplanie pary wodnej na wewnętrznej stronie szyby jest zjawiskiem naturalnym. Wynika z różnicy temperatur i podwyższonej wilgotności, więc samo w sobie nie świadczy o usterce.
Parowanie szyb po stronie zewnętrznej również nie jest wadą. Pojawia się przy oknach o wysokiej termoizolacji. Szkło o niskim współczynniku przenikania ciepła Ug nie oddaje ciepła na zewnątrz, więc zewnętrzna szyba pozostaje zimna i się roszy.
Niepokojące jest natomiast parowanie między szybami. Para wodna wewnątrz pakietu szybowego oznacza rozszczelnienie. Takie oszklenie traci właściwości izolacyjne i wymaga szybkiej wymiany.
Po odparowaniu wody między szybami zostają zacieki i plamy. Nie da się ich usunąć, a szyba traci przejrzystość.
Słaba wentylacja utrzymuje wilgotność powietrza na stałym, wysokim poziomie. To prowadzi do konkretnych problemów w mieszkaniu.
W niewietrzonych pomieszczeniach pojawia się nieprzyjemny zapach. Wilgoć osadza się na ścianach, a pleśń i grzyby dostają idealne warunki do rozwoju.
Brak dopływu świeżego powietrza podnosi też stężenie bakterii, wirusów i związków organicznych. Skutkiem bywają infekcje dróg oddechowych, migreny i problemy z koncentracją.
Wysoka wilgoć szkodzi również stolarce. Stale zaparowany profil okienny i mokre uszczelki szybciej się zużywają.
Problem rozwiązuje wyłącznie sprawna wentylacja. Świeże powietrze można dostarczyć na trzy sposoby.
Zimą stosuj wietrzenie krótkie i intensywne. Zakręć kaloryfery, otwórz okna na oścież na około 10 minut, potem zamknij je i włącz ogrzewanie. Taki tryb wymienia powietrze bez wychładzania ścian.
To standard w plastikowych oknach. Skrzydło dociska się do ramy z niewielkim luzem, dzięki czemu zachodzi ciągła wymiana powietrza. Mikrouchył jest na tyle mały, że strata ciepła pozostaje znikoma.
Dostarczają świeże powietrze przy zamkniętych oknach. Montuje się je w górnej części ramy lub w ścianie. Dzielą się na trzy rodzaje:
Do tego dochodzą proste nawyki. Włączaj okap podczas gotowania, susz pranie poza pokojami i odsłaniaj kratki wentylacyjne. Te działania utrzymują cyrkulację powietrza i obniżają wilgoć.
Osłony okienne też wpływają na to, czy szyba paruje. Roleta dosunięta szczelnie do szkła blokuje ruch ciepłego powietrza przy oknie. Powietrze stoi, szkło się wychładza i rośnie ryzyko kondensacji.
Rozwiązaniem jest dobór i montaż osłon, które nie tłumią cyrkulacji powietrza. Dobrze dobrana roleta pozwala ciepłemu powietrzu omywać szybę i utrzymuje ją w wyższej temperaturze.
Porada specjalisty Co W Oknie: „Zaparowane okna od strony rolety to najczęściej efekt zablokowanej cyrkulacji powietrza, a nie samej osłony. Montujemy rolety z odstępem od szyby i tak, by ciepło z kaloryfera swobodnie omywało szkło. Zimą warto unosić osłonę o kilkanaście centymetrów na czas wietrzenia – wtedy okna nie parują, a roleta służy latami.”
W ofercie Co W Oknie znajdziesz osłony, które łączą kontrolę światła z dobrą cyrkulacją powietrza przy oknie:
Dobrze dobrana osłona wspiera wentylację i pomaga, by okna nie parowały, a przy okazji chroni wnętrze przed słońcem.
Umów się na bezpłatny pomiar i dobór rolet w Twoim domu!
Zimą różnica temperatur między ciepłym pokojem a zimną szybą jest największa. Niska temperatura na zewnątrz mocno wychładza szkło, więc para wodna skrapla się łatwiej.
Zwykle nie. Parowanie okien w domu od wewnątrz najczęściej wynika z wysokiej wilgotności powietrza i słabej wentylacji, a nie z usterki okna.
Optymalny zakres to 40–50% wilgotności względnej. Powyżej 55–60% para wodna zaczyna osadzać się na szybie i pojawiają się zaparowane okna.
Wietrz pokój przed snem i po przebudzeniu, krótko i intensywnie. Uchyl rolety na czas wietrzenia, bo poprawia to cyrkulację powietrza przy oknie.
Mikrowentylacja stale wymienia niewielką ilość powietrza i ogranicza wilgoć. W pomieszczeniach z dużą ilością wody, jak kuchnia czy łazienka, warto dołożyć nawiewniki lub sprawny okap.
To objaw rozszczelnienia pakietu szybowego. Taka szyba traci izolacyjność i wymaga wymiany, bo wilgoci między taflami nie da się usunąć.
Roleta sama w sobie nie wytwarza wilgoci. Może jednak blokować cyrkulację powietrza przy szybie, dlatego osłonę montuje się z odstępem i unosi na czas wietrzenia.
Wystarczy higrometr, czyli prosty miernik wilgotności. Gdy wskazuje powyżej 55%, zwiększ wentylację, by ograniczyć parowanie okien i ryzyko pleśni.
